Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik al heel lang fan ben van U2, intussen niet meer zo fanatiek als in het begin (zo'n 25 jaar geleden :p) maar als ze naar Nederland komen dan MOET ik er heen en krijg weken van te voren al de kriebels!! Vorig jaar, op 21 juli om precies te zijn, ben ik alleen naar de ArenA gegaan omdat ik niemand kon vinden die mee wilde (mn broer is het ontgroeid beweerde hij...). Maar ik heb niet minder genoten hoor. Op het moment dat de eerste tonen klonken stond ik daar met kippenvel en tranen in mn ogen te genieten van 'mijn' jongens. It was a beautiful day!!!!
Toen ik denk ik 15 was, was ik knetterverliefd op Larry the drummer met zn stekeltjeshaar en mooie blauwe ogen.
Foto's waar hij op stond met zn vriendin haalden mijn plakboek niet :p en hij was nog eens extra mijn grote held omdat hij THE BAND had opgericht.
Maar ook de rest van de band had mijn bewondering. Het charisma van Bono, de gitaarklanken van the Edge en het mysterieuze liefdesleven van Adam Clayton, ik vond het allemaal even boeiend.
Menig song heeft me door mn puberteit heen gesleept en gaf me steun als ik het moeilijk had. Maar ook vaak genoeg draaide ik de elpee's (jaja toen nog wel) gewoon helemaal grijs omdat ik zo intens van de muziek kon en kan genieten. Ik zong luidkeels mee tot ik er schor van werd en voelde het soms tot in mn botten. Helemaal lyrisch werd ik als ik via via illegale opnames van concerten kreeg. Inmiddels staan al die concerten op internet en kun je ze downloaden. Dus alle concerten waar ik geweest ben staan al op mn laptop te wachten tot ze op CD worden gebrand. Helemaal geweldig!!!
Één van de nummers waar ik op dit moment erg van kan genieten en die behoorlijk binnenkomt is Stuck in a moment....
You are such a fool
To worry like you do.. Oh
I know it's tough
And you can never get enough
Of what you don't really need now
My, oh my
Ik kan op het moment soms behoorljk piekeren... niet altijd even zinvol... en ik heb de neiging precies datgene (teveel) te doen wat eigenlijk niet heel goed is voor me... snoepen, internetten, enz...
I was unconscious, half asleep
The water is warm 'til you discover how deep
I wasn't jumping, for me it was a fall
It's a long way down to nothing at all
Ik zag totaal niet aankomen dat ik burnout dreigde te raken, tot het te laat was... en ik viel... dieper en dieper naar... ja naar wat??
And if the night runs over
And if the day won't last
And if your way should falter
Along this stony pass
It's just a moment
This time will pass
Als alles tegen lijkt te zitten en je wankelt langs een afgrond bedenk dan:
Het is maar een moment, dit gaat ook weer voorbij.... En zo is het maar net. Dit gaat voorbij!!!
Liefs Angelique
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)



Geen opmerkingen:
Een reactie posten