Vandaag had ik weer mijn halfjaarlijkse oogartsbezoek. Omdat mn vader glaucoom heeft en dit erfelijk is worden mijn ogen goed in de gaten gehouden. Op zich fijn want het zijn best kostbare 'dingen'.
Eerst kwam ik bij een arts-in-opleiding die mn ogen verdoofde met knalgele druppels, de oogdruk controleerde en een ogentest deed. Als laatste deed ze druppels in mijn ogen die mijn pupillen moesten verwijden zodat de oogarts er goed in zou kunnen kijken. Terug naar de wachtkamer want de druppels moesten inwerken. Ik ging nog even lezen maar al gauw ging dat niet meer, alles werd wazig. Hoewel ik die druppels al tig keren heb gehad blijft het een rare gewaarwording. Ik word er ook altijd een beetje misselijk van.
Toen ik bij de oogarts kwam en zij me aankeek zij ze: Zohoo!! Jouw pupillen zijn wel heel groot geworden zeg! Hmmm... Okay, dacht ik, wat moet ik met die informatie?? Alles was weer in orde gelukkig dus ik kon al gauw richting huis. Daar aangekomen probeerde ik in de spiegel te kijken hoe erg t nou was maar ik kon het niet zien dus wat doe je dan? Juist je maakt er een foto van! Haha!! En toen ik die zag kon ik de oogarts alleen maar gelijk geven. Mijn pupillen waren echt mega!! Je zag nog maar een heel klein randje van mn iris... Ik moet t dan ook even delen:
Whahaha!!! Te bizar gewoon!
Grtz moi
Freaky!!!!
BeantwoordenVerwijderen