Surfend over internet kom ik een uitspraak tegen die me raakt. Sinds een tijdje ben ik een soort van zoekende op het gebied van religie/spiritualiteit. Me niet meer thuisvoelend in een kerk maar wel met het besef dat er 'iets' moet zijn.
Iemand omschrijft wat religie voor hem is:
Ik zie het als een zoektocht naar harmonie met mezelf en de natuur. "God" is in je hart, niet in verplichtingen, rituelen en regels.
Dat komt een heel eind in de richting van hoe ik het nu voel. Vooral dat laatste stuk "God" is in je hart, niet in verplichtingen, rituelen en regels.
Die (heel respectloos gezegd sorry) poppenkast die je vaak in kerken tegenkomt, mensen die je vertellen hoe je moet leven en vervolgens zelf de kat in het donker knijpen, of nog erger godsdienstwaanzin en daardoor hel en verdoemenis afroepen over alles wat anders is. En het allerergste: mensen mishandelen zowel geestelijk als lichamelijk en oorlog voeren uit naam van God.... Hoe erg kun je de naam God misbruiken?!?!
Ik geloof dat God liefde is en dat gaat niet samen met geweld, manipulatie van anderen, misbruik etc.
Ik geloof dat ik, door mijn liefde door te geven aan anderen, de wereld een beetje mooier kan maken. En als die anderen het ook allemaal weer doorgeven en die ook weer enz. dan gaat het dus de hele wereld rond!!
X Angel
"like":)
BeantwoordenVerwijderen