Nou de longontsteking bleek uiteindelijk ernstiger. Na donderdag voor controle bij de longarts moet ik aanvullende onderzoeken laten doen. Ik kon meteen terecht voor een ct-scan en moest ook bloed laten prikken. Na twee uur liep ik het ziekenhuis weer uit en ging naar huis. Nog geen uur later belde de longarts met de mededeling dat er op de ct-scan meerdere kleine embolyen waren te zien en dat ik naar het ziekenhuis moest komen en een paar dagen opgenomen zou worden. Ik barstte acuut in tranen uit...
Als een kip zonder kop ging ik spullen pakken waarvan ik dacht dat ik ze nodig zou hebben. Ik kwam niet verder dan een paar pyama's. Ondertussen ging ik wat mensen bellen om het te vertellen en elke keer kreeg ik weer goede tips over wat ik mee moest nemen. Snel nog ff douchen en een boterham smeren en toen stond mn broer voor de deur. Hij kwam direct toen ik hem belde om me te begeleiden naar mijn tijdelijke logeeradres.
En daar lig ik dan dus. Er is meteen gestart met de anti-stollingsmedicijnen en er gaat onderzocht worden wat de oorzaak is. Het begint vandaag pas goed tot me door te dringen wat er allemaal is gebeurd en wat ik de komende maanden nog zal moeten allemaal.... Boosheid en verdriet wisselen elkaar af. En tegelijk is het allemaal weer zo relatief als ik hier op de afdeling om me heen kijk. Ik ben één van de jongsten en lig als één van de weinigen zonder allerlei toestanden zoals zuurstof en infusen.
En net lezend in de libelle kom ik de volgende quote tegen:
Life is what happens to you while you're busy making other plans.
En ja zo is het dus.
Liefs Angy
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Angie, angie...
BeantwoordenVerwijderenIk weet nog steeds niet goed wat een longembolie nou inhoud, maar ik heb wel begrepen dat het nie goed nie is!
En ik moest ineens denken: kun je nog mee naar Racooon!!! Want ik wil je niet missen, hoor!!
Rust lekker uit, laat lekker voor je zorgen en ik zend je al de beterschap die ik kan missen!!