Intuïtie

Sinds de nacht van donderdag op vrijdag ben ik ziek. Ik werd 's nachts wakker omdat ik bijna niet meer kon ademhalen. Bij elke poging om normaal te ademen kreeg ik verschrikkelijke steken in mijn rechterlong. Gevolg was dat ik al snel buiten adem in bed lag omdat ik dus alleen oppervlakkig kon ademen. Ik probeerde 'er doorheen te ademen' wat ik anders ook doe als ik stekende pijn heb bij ademhalen. Maar dit keer werkte het niet. Ik moet uiteindelijk toch weer in slaap gevallen zijn want ineens was het ochtend. De steken waren iets minder heftig maar waren er nog wel. Ook deed mijn rechterzij heel erg pijn bij elke beweging en om het compleet te maken hoestte ik bloed op. Lichtelijk raakte ik in paniek. Shit wat nu weer?? Huisarts (HA) gebeld en ik kon gelukkig dezelfde dag komen. Ik ben er nog op de fiets heen gegaan, wel een half uur over gedaan ipv 6 minuten normaal gesproken. En alle hobbels deden zo'n pijn...

Okay ik vertel mijn verhaal aan de HA en zij gaat mij beluisteren en in mijn zij drukken. Ik onderdruk de neiging om haar een mep te verkopen. Omdat zij denkt dat de pijn vanaf mijn nieren komt moet ik even naar het toilet zodat er een urinetest gedaan kan worden. Daaruit blijkt dat ik heel licht een blaasontsteking heb... Het verbaast me nogal omdat ik daar helemaal geen symptomen van heb verder. Maar ja ik ben geen dokter... Omdat ik bloed ophoest vermoedt ze dat ik ook een luchtweginfectie heb. Ik krijg een kuur die voor mn blaas en voor mn luchtwegen moet werken. Ook wordt mijn urine opgestuurd voor verder onderzoek. Op naar de apotheek en naar huis. Ik vind het toch maar een raar verhaal van mijn blaas en het zit me niet lekker.Maar ondertussen ga ik toch zitten denken: zou ik dan een nierbakkenontsteking hebben of nierstenen... Maar het klopt voor mijn gevoel niet...

Gedurende het weekend word ik alleen maar zieker dus maandag meteen weer de HA gebeld. Ik kan weer komen en regel dit maal een vriendin die mij met de auto haalt en brengt. Wat voel ik me ellendig zeg. Dit keer is de andere HA er en zij gaat weer mijn longen beluisteren en zegt "ik denk dat je gewoon een longontsteking hebt". Dat is even schrikken maar eigenlijk had ik het wel verwacht en zei mijn intuïtie me dit ook al. Een nieuwe kuur en het advies om te bellen als ik me beroerder ga voelen. Ook moet ik een longfoto laten maken en bloed laten prikken. Dat gaat allemaal gelukkig vrij snel en uitgeput kom ik weer thuis.

Intussen komen allerlei andere lieve mensen ook voor me in aktie en voorzien me van de nodige boodschappen en aandacht. dat doet me goed.

Dinsdagochtend word ik wakker en heb weer zoveel pijn. Ook kan ik bijna niet mijn astma-medicijnen inhaleren. Wéér de HA gebeld. En wéér er naar toe. Andere mensen gevraagd of ze konden rijden maar dat kon niet dus dezelfde vriendin van gister maar weer gebeld en gelukkig kon en wilde ze weer mee.

Vandaag was de HA van vrijdag er weer. De uitslag van de longfoto was er al en daar was niks op te zien. Weer beluisteren en in mijn zij drukken. En zij begon weer over mijn nieren. De uitslag van het onderzoek was er nog niet maar zij dacht toch dat het meer in die richting zat. Ja maar hoe verklaar je dan het bloed ophoesten? Ja dat was voor haar ook een vraag. Ik werd weggestuurd met het advies om de antibiotica de kans te geven om te gaan werken. Geloof dat ik me nog nooit zo beroerd heb gevoeld.

Woensdagochtend bel ik de assistente om te vragen of de labuitslagen er zijn. Die zijn er en met mijn nieren is alles in orde. Ik vraag haar of ik dan uit kan gaan van een longontsteking maar daar wil ze zich niet aan wagen dus moet ik het telefonische spreekuur bellen. Dan krijg ik de huisarts en komt het verlossende woord: Ja je hebt een longontsteking maar het is een virale, wat verklaard waarom je niet op de antibiotica reageert. En niet alle longontstekingen zijn te zien op een röntgenfoto. Ik moet wel de kuur afmaken om te voorkomen dat er een bacteriële longontsteking over heen komt. En verder moet ik dit uitzieken, tenzij de klachten verergeren dan moet ik weer bellen.

Opgelucht hang ik op. Eindelijk weet ik zeker wat ik eigenlijk al wist. Mijn intuïtie was dus toch goed!

Liefs moi